Posts Tagged ‘Spaans Lenin’

In ons vierde artikel van de burgeroorlog in Spanje gaan wij hebben over de imperialistische machten, die bij dit binnenskapitalistische conflict betrokken waren. We hebben ook geprobeerd materialistische sociaal revolutionaire analyse van de opkomst en afloop dit kapitalistisch- antifascistische oorlog in Spanje te doen. Aan het eind van het artikel hebben we het aantal slachtoffers van het binnenskapitalistische bloedbad en het daaropvolgende terreur regime van Franco gegeven.

Onze belangrijkste punt van de analyse van de Spaanse burgeroorlog is, dat hij van beide kanten kapitalistisch-reactionaire was – zelfs ondanks het feit, dat aan de antifascistische kant, vooral in de CNT en de POUM milities subjectief eerlijk arbeid(st)ers hebben gestreden. Want juist deze arbeid(st)ers werden door de antifascistische contrarevolutie in een binnenskapitalistische oorlog vernietigd. Pas in de tweede plaats analyseren we, dat deze oorlog door de fascistisch-franquistische kant consequent en door de democratisch-stalinistisch-antifascistische kant wezenlijk inconsequenter werd uitgevoerd. Dat lag eraan, dat het fascisme de meest consequente vorm van de kapitalistische sociale reactie was, d.w.z., door zijn ultra fanatieke overdrijving. Het zwakke Spaanse nationaalkapitaal, die koortsig midden van een ernstige economische crisis en een klassenstrijdige proletariaat was, rekende op deze ultra fanatieke contrarevolutionaire  overdrijving – franquisme. De republikeinen waren beijverd om het vertrouwen van de bourgeoisie terug te winnen. Daarom gingen zij met behulp van de stalinisten met volle kracht tegen het klassenstrijdige proletariaat en de linkervleugel van de anti-fascistische Volksfront voor, om de bourgeoisie te zeggen: Kijk, U heeft Franco niet nodig! Maar Franco was nog consequenter reactionair. Zo riep de bourgeoisie aan de democratische politici en de stalinisten door hun praktijk: We hebben jullie niet nodig!

De Franse en de Britse bourgeoisie, wier naar gunste het hele Volksfront dingde – met inbegrip van “anarcho”-democraten van de CNT – was meer geneigd tot Franco. Maar de beide democratieën verborgen aan het begin van het binnenskapitalistische conflict in Spanje hun duidelijke sympathie voor de putschende generaals achter de frasen “non-interventie”. Daartoe riepen zij ook andere imperialistische machten op. 27 landen – inclusief de Italiaanse, Duitse en sovjets imperialisme – richtten dan ook op 9 september 1936, het “Non-Interventie-Comité” op. Onder dit masker van “non-interventie” ondersteunden het Italiaanse en Duitse fascisme eerst geheim de putschende generaals. Maar geleidelijk liet vooral het Italiaanse fascisme dit masker vallen. Zo schreef Mussolini’s centrale orgaan Roma Fascista op 2 december 1936: “De farce van non-interventie is voorbij. Voor ons is zij nooit begonnen. We strijden in Spanje, die op dit moment de meest blakende deel van onze oorlog is.” Maar Engeland en Frankrijk hielden aan deze farce van “non-interventie” vast – tot zij in 27 februari 1939 openlijk het Franco’s regime erkenden, hoewel de burgeroorlog nog niet voorbij was. (more…)

Advertisements