Archive for the ‘crisis’ Category

Voor de 80ste verjaardag van het begin van de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939) beginnen we een serie artikelen over deze belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis van de klassenstrijd. In ons eerste artikel willen we nauwkeurig verdiepen in de geschiedenis van het ontstaan en de ontwikkeling van het kapitalisme in Spanje. We analyseerden ook het ontstaan en de ontwikkeling van de Spaanse geïnstitutionaliseerde arbeidersbeweging in de vorm van zogenaamde arbeiderspartijen en -vakbonden voor het binnenskapitalistische conflict.

De ontstaan en de ontwikkeling van het Spaanse kapitalisme

Om de Spaanse Burgeroorlog tussen 1936 en 1939 te begrijpen, moet men zich met de ontwikkeling van het Spaanse kapitalisme tot de “uitbraak” van deze binnenskapitalistische conflict bezighouden. Want de ontwikkeling van het Spaanse nationale kapitaal niet in een luchtledige ruimte plaatsvond, maar in het kader van het wereldkapitalisme, zullen we deze wederzijdse betrekking in het oog houden. Voor de sociaal revolutionairen is het kapitaal in de eerste plaats een sociale verhouding tussen de bourgeoisie (min of meer groot landeigenaren, kapitalisten, hoge economische managers, hoog niveau professionele politici en hoge civiele en militaire ambtenaren) en het proletariaat (de loontrekkende arbeid(st)erklasse en de non-loon werkende bezitloze lagen), met de kleinburgerij (kleine boer(in)en, handwerk(st)ers en kleine handelaren als klassieke bezittende kleinburgerij met privébezit van de productiemiddelen, door de positie en onderwijs geprivilegieerde loon afhankelijke kleinburgerij [ingenieurs, politieagenten, artsen, docenten …] alsook kleine professionele politici die nog niet volledig door de bourgeoisie erkend zijn) als buffer. Dus geven we onze korte inzicht in de Spaanse kapitalisme als een verhaal van klassenstrijden. Net als de sociaal-economische ontwikkeling van het Spaanse nationale kapitaal alleen in de wederzijdse betrekking met de andere nationale kapitalen – die samen het wereldkapitaal vormen –  te begrijpen is, is de ontwikkeling van het proletariaat en de geïnstitutionaliseerde arbeidersbeweging in Spanje alleen in relatie tot het wereldproletariaat en de internationale geïnstitutionaliseerde arbeidersbeweging te begrijpen. We vertellen het verhaal van de Spaanse proletariaat als het ene deel van het wereldproletariaat.

Spanje gaf door de Europese “ontdekking” en kolonisatie van Amerika van de late 15de eeuw heel veel impulsen voor de ontwikkeling van het moderne wereldkapitalisme, als de Spaanse bourgeoisie voor zichzelf kon opstrijken. Door de grote Europese “ontdekkingen” – met Spanje als hun grote pionier – werden externe omstandigheden voor de groei van het continentale  handel- en financiële kapitaal gecreëerd. De productie was in deze tijd nog niet kapitalistisch maar feodal-landbouweerlijk in de landbouw en kleinburgerlijk in de steden. Maar de kleinburgerlijk geproduceerde goederen werden door het handelskapitaal naar verre markten verkocht. Door de koloniale uitplundering van Amerika belandden door de handelsbourgeoisie ook Amerikaanse producten op de Europese markten. Toch Spanje als heerser van Zuid-Amerika maakte niet de glanzende kapitalistische carrière door als Nederland de voormalige Spaanse kolonie en eerste handelsnatie en Groot-Brittannië als de eerste industriële natie. Dit kan alleen worden verklaard door het feit dat onder de invloed van interne en externe factoren van het kapitalisme in Spanje minder ontwikkeld was dan in Nederland of Groot Brittannië.

Een belangrijke factor in de ontwikkeling van het kapitalisme – in het begin in het kader van het feodalisme en dan buiten – was de verovering van de staatsmacht door de bourgeoisie, waardoor de politiek een burgerlijk politiek werd. Een overgangsvorm van de feodaal – nog sterk regionaal versplitst – staat in vergelijking met de moderne burgerlijke natiestaat was absolutisme. De regionale en provinciale edelenmacht wordt door het absolutisme ten gunste van de centrale macht van monarchen enorm beperkt. Dit centralisme was een belangrijke voorvorm van moderne burgerlijke staat die vanzelfsprekend van meteen aan begin als machtsapparaat van de bourgeoisie sociaalreactionair was. Toch de absolute machtaanmatiging van monarchen richtte zich niet alleen tegen de oude adel maar ook tegen de groeiende bourgeoisie. Daarom moest absolutisme als een overgangsfase tussen feodalisme en het kapitalisme overwonnen worden – door burgerlijke staatsvormen als constitutionele een dergelijke van de overheid (dwz, parlementairs controlerend) monarchie, democratische republiek of een militaire dictatuur. De eerste burgerlijke staatvormen werden door de Nederlandse en Engels bourgeoisie veroverd, waardoor zij de politieke voorwaarden voor de economische ontwikkeling van het kapitalisme schiepen. (more…)

Advertisements

In het derde artikel gaan we hebben over de organisatie van uitbuiting van het proletariaat in het privaatkapitalisme en staatskapitalisme en zijn verhouding tot het burgerlijke politiek in beide systemen. We gaan ook gedetailleerd hebben over de basis van ontstaan van de kapitalistische crisissen. In het artikel bestaat ook de analyse van de tegenreactie van het kapitaal op de crisis van de winst productie die in het midden van de jaren ’70 in het Westen als “neoliberale”aanval begon. We gaan ook in detail bekijken de gevolgen van de overgave van de Sovjet`s staatskapitalisme in de Koude Oorlog en ook de oorzaken van de globale financiële crisis in 2007-2008.

De kapitalistische productiewijze en het burgerlijke politiek brengen onderling voort en reproduceren elkaar. Onder politiek begrijpen we de staatsvorm en maatschappelijke organisatie van de klassenmaatschappij. In een maatschappij waarin de kapitalistische productiewijze heerst, kan het politiek slechts kapitalistisch zijn. Antikapitalistisch politiek van de staten bestaan alleen in de verbeelding van de linker kleinburger(essen)s. In werkelijkheid waren en zijn ook deze linksburgerlijke paradijzen staatskapitalistische naties (Cuba) of en gebruikelijke staatsinterventionisme in het kader van privaatkapitalisme (Venezuela). In deze linksburgerlijke paradijzen komen wij nog hieronder later terug.

De professionele politici leven in het kapitalisme van de toegevoegde waarde die het proletariaat produceert. Politici leven door de kapitalistische uitbuiting van het proletariaat. In het staatskapitalisme (USSR, DDR …), waar bijna de gehele economie genationaliseerd was, vormden de marxistisch-leninistische politbazen de heersende klasse die het proletariaat over de staat uitbuitte. De partij en staatsbureaucraten van de staatskapitalistische naties waren de beheerd(st)ers van de staat en daarmee ook van de staatsproductie. De staatskapitalistische politbazen bezatten de productiemiddelen niet persoonlijk, maar ze beschikten als beheerd(st)ers van de staat erover. De proletariërs moesten hun arbeid aan de staat verhuren die door het proletariaat geproduceerde toegevoegde waarde direct via staatsbedrijven toe-eigende. Door het belasten van het proletariaat eigenden de partij-, de staats-, de vakbond- en de economische bazen in het staatskapitalisme ook indirect de door het proletariaat geproduceerde toegevoegde waarde toe. Deze politieke toe-eigeningsvorm van de meerwaarde via de belasting heerst in het privaatkapitalisme want hier zijn staatsbedrijven een uitzondering en niet de regel. De toegevoegde waarde wordt hier door het proletariaat in privaatkapitalistische ondernemingen geproduceerd. De burgerlijke staat eigent door middel van de belastingheffing van de bourgeoisie (kapitalisten, managers en hoge professionele politici) en het proletariaat een deel van de toegevoegde waarde toe. Door deze toegevoegde waarde leven ook de lokale, regionale parlementsleden en de regeringspolitici. In het privaatkapitalisme vormen de hoge professionele politici de politieke uitlopers van de bourgeoisie, wiens sociaaleconomische kern de kapitalisten en beheerd(st)ers vormen. (more…)