Je theorieën leven verder, Cajo!

Posted: February 5, 2016 in reproductieve klassenstrijd

In ons laatste artikel over Cayo Brendel willen we nogmaals benadrukken het belang van de revolutionaire erfgoed, alsmede de kwestie van de bouw, de ontwikkeling en het voortbestaan van de sociaalrevolutionaire groepen te analyseren.

De onderschatting van het belang van sociaalrevolutionaire groepen in niet-revolutionaire tijden was grootste fout van Cajo Brendel. Hoewel hij in de sociaalrevolutionaire groepen actief was, rijst de vraag, hoe moeten redelijkerwijs zulke groepen opgebouwd en uitgebreid worden, als hun belang wordt onderschat? In de sociaalrevolutionaire groep waar de Cajo Brendel van zijn laatste jaren actief was, “Daad en Gedachte”, ontbond aan het eind de 1990 jaren. Met de ontbinding van de traditionele radencommunistische groep en de dood van Cajo Brendel in 2007 stierf de radencommunisme in Nederland als een georganiseerde sociale revolutionaire stroom diens de intellectuele en praktische neergang al vele jaren eerder begonnen was.

Cajos langjarige kameraad, de Franse revolutionaire denker en practicus Henri Simon reageerde op de neergang en het einde van “Daad en Gedachte”: “Er is een vraag die voor mij, in de afgelopen jaren na het eind van de “Daad en Gedachte” als groep en als een tijdschrift, interessant was. Zeker, de meeste van hen, die het project had gesteund, waren gestorven. Maar “Daad en Gedachte” had een aantal jongere kameraden bijgetrokken, die toch niet erom wilden zorgen, om het werk van Cajo te laten voortzetten. Mogelijkerwijs had de ontbinding van de groep ook ermee te maken dat Cajo met zijn dominante intellectuele positie ongewild hen enthousiasme in de kiem verstikte, die estafette zouden kunnen overnemen. In zekere zin is het misschien ook een gevolg ervan dat het kapitalisme zich verder ontwikkeld heeft en daarmee de ideeën van de jongeren.

Eerlijk gezegd, heb ik geen echte antwoord op deze vraag. Maar wat ik weet, dat een grote deel van Cajo`s schriften zijn betekenis heeft behouden voor ons nadenken over de wereld van vandaag en actuele strijden – zelfs vanuit het perspectief van vandaag ten aanzien van hen komen veel vragen en polemieken voor. Ze blijven de sleutel tot het begrijpen van gebeurtenissen uit het verleden en de patronen zijn methodisch-analytische benadering van deze vraag.” (Henri Simon, Cajo Brendel – Persönliche Erinnerungen , in: Cajo Brendel Die Revolution ist keine Parteisache, a.a.O., blz. 32.).

Voor deze verklaringen van Henri Simon willen we ook onze zegje doen: De dominantie van Cajo Brendel binnen “Daad en Gedachte” was uitdrukking van de neergang van de traditionele radencommunisme. Levendige sociaalrevolutionaire stromen moeten in staat zijn hen collectieve theorievorming te ontwikkelen. Een sociaal revolutionaire stroom, die niet meer te reproduceren weet na de biologische neergang en de dood van een toonaangevend theoreticus, niet levensvatbaar is. Het eind van de “Daad en Gedachte” is daarom vanuit ons oogpunt een uitdrukking van de overleefheid van de traditionele radencommunisme. De progressieve en theoretisch vruchtbare tendensen van het levenswerk van Cajo Brendel kunnen niet meer in de traditioneel-radencommunistische vorm verder leven, maar ze moeten en zullen het in de sociaalrevolutionaire stromen van het heden en de toekomst – onder andere ook door ons postanarchistische en postmarxistische communisten, een stroom van sociaalrevolutionaire arbeiders, werklozen en studenten die zich ook met zijn hulp van de kleinburgerlijke politiek losmaken en zich naar de mogelijke proletarische zelfafschaffing draaide.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s