Archive for May, 2012

Elke dag zien we op televisie gezichten van politici die indruk op ons willen maken dat alles wat ze doen, maken ze in het belang van onze welvaart. In feite willen ze alleen om de bestaande orde te bewaren en onder controle te houden de onverzoenlijke tegenstellingen tussen kapitaal en arbeid. In zijn rol als manager van rijkdom en armoede in de samenleving, politici moeten aan de ene kant om ons(loonarbeiders) te kalmeren en de andere om de belangen van de kapitalisten te voldoen.

Politici krijgen de bevoegdheden om ons te beheren door democratische verkiezingen. Tijdens verkiezingen alles is duidelijk behalve een: Wie van de bovengenoemden “wordt aansprakelijk voor” in het belangen van de kapitalistische maatschappij. In deze politieke klucht, waarin wij worden opgeroepen om aan te vinken, moet er een illusie voorkomen dat wij(loonarbeiders en werklozen) gezamenlijk de richting van het politiek kunnen bepalen. Tijdens de verkiezingscampagne onderbreken de kandidaten van verschillende partijen elkaar met prachtige beloften zoals “hoe cool het zou zijn als ze aan de macht komen”. Echter, de macht is aantrekkelijk alleen voor degenen die de macht kunnen uitvoeren.

We(proletariërs) moeten een duidelijk beeld hebben van de klassenkarakter van de staat en de politiek. Want juist de staat vormt de samenleving zodat zij(staat) met het beste manier de wens van de eigenaren van productiemiddelen weergeeft, en zij zouden ons leven bepalen. Om de staat in de kapitalistische samenleving van vandaag met succes de rol van het machtsapparaat van de heersende klasse te kunnen spelen, moet de staat succesvol zijn rol van ideale algemene kapitalist uitvoeren. Dit betekent dat de staat officieel verklaart dat zij de belangen van alle sectoren vertegenwoordigt, zowel degenen die niet over winkels en fabrieken beschikken als degenen die wel beschikken. Om met succes de uitbuiting te beheren organiseert de staat de zogenaamde verzorgingsstaat, waarin zij dwingt alle proletariërs, zoals de sociale verzekeringssysteem, te betalen. Zonder de zogenaamde sociale netwerken van de staat zou het overleven van de individuele proletariërs, dankzij hun lage lonen of werkloosheid, onmogelijk zijn. Deze voorbeelden laten duidelijk zien dat het politiek altijd verbonden was met het beheer van de armoede van arbeiders en werklozen. Dit is de reden waarom wij, sociale revolutionairen ons zouden moeten matigen van het idee het noemen van politieke voorzieningen als sociale verworvenheden want wij betalen uiteindelijk deze voorzieningen. Men zegt dat de staat het sociale systeem financiert. Maar de staat produceert niets. Alles wordt voorzien door ons werk. (more…)

Advertisements