De studentenbeweging en de proletarische klassenstrijd

Posted: January 6, 2012 in studentenbeweging
Tags: , , ,

De studentenbeweging en de proletarische klassenstrijd zijn twee verschillende sociale bewegingen die weliswaar een aanvulling op elkaar zijn. Maar zij zijn in sociaaleconomisch en psychologisch gezien verschillend.

In de structuur is het proletariaat een breed sociaal veld waar de kern arbeiders vormen en de lage randen zijn verschillende sociale lagen. Met uitzondering van de kleinburgerij die afhankelijk van loon is, behoren alle mensen tot het proletariaat die gescheiden zijn van de middelen van productie alsmede niet werkzaam zijn in de bevoorrechte delen van de productie (hoofd van de afdeling, ingenieur ect.), administratie (beheer), de uitvoering van de winst (verkoop) handel en smokkel van geld (banken en verzekeringsmaatschappijen) en in de politieke en (of) staatsorganisaties. Sociale stijging of daling komt vooral voor in het proletariaat. Van de arbeidersklasse mensen voortdurend vallen in de sociale laag van de werklozen en de werklozen vinden werk en dus weer behoren tot de kern van het proletariaat. Bovendien vooral tijdens van de economische stijging worden sommige proletariërs kleine ondernemers of vice versa in de tijd van crisis kleinburgerlijke “vallen” in de rangen van het proletariaat.

Daar tegenover vormen de studenten als potentiële intellectuelen van een tussenlaag die geen bevoorrechting heeft, van de intellectuele tussenlaag. Tot de hierboven genoemde tussenlaag behoren alle mensen die Intellectuele en ( of) management activiteiten uitvoeren die het hoger onderwijs vereisen zoals managers, ingenieurs, juristen , officieren van justitie, rechter, leerkrachten, professoren, artsen, enz. Dat wil zeggen na de uitreiking van HBO/WO diploma krijgen succesvolle studenten de kans naar de kapitalistische heersende klasse onsuccesvolle “vallen” in het proletariaat.

Studenten komen vooral uit de burgerlijke en kleinburgerlijke kringen, en slechts een minderheid van mensen uit de arbeidersklasse. Kleinburgerlijke tussenlaag van intellectuelen, door middel van Hoger onderwijs reproduceert zichzelf en krijgt alsook de “Beste Minds” van de arbeidersklasse binnen. Hoewel de studenten verstoken zijn van privileges, hebben ze toch als potentiële intellectuelen een perspectief op sociale stijging. Misschien zijn zij nog steeds in opstand tegen het systeem van het onderwijs waardoor zij stress ervaren maar morgen kunnen zij misschien behoren tot een geprivilegieerde laag, tenminste in vergelijking met het proletariaat.

Door de depersonalisatie van het individu in de hedendaagse kapitalisme zijn ook de intellectuelen onderworpen aan sterke proletarisering. Terwijl de “normale” kleinburgerlijke studenten hun toekomstige bevoorrechte positie idealiseren, zijn de links politiek actieve studenten geneigd om het andere extremiteit mee te maken en overdrijven hun proletarisering. Zij beweren dat ze maken deel uit van het proletariaat en zelfs zijn zij hun avant-garde. Het studentenprotest is in ieder geval een verschijnsel nogal in de mode en vaak eindigt met de afronding van de studie en het begin van carrière.

Studenten fase is privilegielos en tegelijkertijd de meest radicale voor intelligentsia. In deze fase vinden velen zelfs zichzelfs als revolutionairen, maar zij blijven typische kleinburgerlijke radicalen. Studenten die niet in staat waren om hun eigen kleinburgerlijke radicalisme te overwinnen kunnen zij het ook niet doen wanneer zij intellectuelen worden.

Wat is het verschil tussen sociaalrevolutionaire studenten en de kleinburgerlijke radicale studenten? De sociaalrevolutionaire studenten stellen zich niet tevreden met hun ‘kritische’ houding de wetenschap maar strijden voor de vernietiging van de wetenschap als de vernietiging van hun eigen privilege en gelijktijdig benarde situatie. Tegelijkertijd beseffen ze dat de tussenlaag van intelligentsia al te zeer kleinburgerlijk is om zichzelf te liquideren(afschaffen). Daarom vechten zij voor de afschaffing van de wetenschap als deel van de zelfliquidatie. Zij beseffen ook dat slechts een klein deel van hen aanzienlijke rol zal spelen tijdens de revolutie.

Op deze basis kijken ze met een glimlach op de kleinburgerlijke Lenin`s waanzin op de avant-gardische rol van intellectuelen in de revolutie. Sociaalrevolutionaire studenten verbinden zich met de proletarische revolutionairen met een helder begrip van zich kleinburgerlijke radicalisme. Terwijl kleinburgerlijke studenten zichzelf “proletarische revolutionairen” noemen, sociaalrevolutionaire studenten weten dat ze geen proletariërs maar kleinburgerlijk zijn.

Studenten en loonarbeiders vormen twee tegengestelde polen tussen verdeling intellectuele arbeid in universiteiten en materieelpraktisch in bedrijven. Deze kunstmatige burgerlijke opdeling, ondanks het feit dat de productieve activiteit en intellectuele oorspronkelijk een ongedeeld menselijk proces waren, vervreemdt zowel studenten als arbeiders. Zij maakt het intellectuele activiteit onpraktisch en praktische activiteiten vaak zonder intellectueel.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s